પ્રવાસી! એ તારા વિચારો ફરે છે,
ન રસ્તા ફરે ના ઉતારો ફરે છે.
મળે ઉન્નતિ-પંથ ઓજસથી એના-
કે જ્યાં ભાગ્ય કેરો સિતારો ફરે છે.
મને વહેમ છે કે મેં શ્રધ્ધા ગુમાવી,
ઘડીએ ઘડી કાં વિચારો ફરે છે?
ખિઝાં છું ને બરબાદ ઉપવન કરું છું,
છતાં મારી પાછળ બહારો ફરે છે.
કર્યાં કેવાં કામણ આ ‘નાઝિર’ની ઊપર,
કે પાગલ બનીને બિચારો ફરે છે!