કાતિલને પણ આરામ છે

દિલને પણ આરામ છે,કાતિલને પણ આરામ છે,
રાત પણ વીતી ગઈ, મ્હેફિલને પણ આરામ છે.

એક પંથી કાજ કોલાહલ હતો ચારે તરફ,
એ અવલ મંઝિલ ગયો,મંઝિલને પણ આરામ છે.

તેજ લોનારાં ય વિખરાયાં,બળી ગઈ વાટ જ્યાં,
તેલ પણ ખૂટી ગયું, કંદિલને પણ આરામ છે.

શાંત સાગર થઈ ગયો,મોજાંનું માતમ પણ શમ્યું,
નાવ પણ ડૂબી ગઈ,સાહિલને પણ આરામ છે.

ભૂખ-તરસથી જ્યારે આ ‘નાઝિર’નો છૂટકારો થયો,
ત્યારથી આઠે પ્રહર મુશ્કિલને પણ આરામ છે.

(સૂનાં સદન)