Lok Geet

વેણું માં વિરડો ગાળતી તી રે (૨) ઘેલડિયા રે રબારી (હો) (૨) ખોબલે પાણી પાતી તી (મને) (૨) ઘેલુડી રે રબારણ (૨) વેણું માં વિર

[ રાધાકૃષ્ણની બારમાસીનો આ તદ્દન આધુનિક છંદ લઈએ. ભાવનગરના રાજકવિ શ્રી પીંગળસીભાઈ પાતાભાઈએ એ રચેલો છે. એમાં પણ ઝડઝમક, શબ્દ

આજ રે જોધાણા ગઢને મારગે રે ઘોળી જાઉં‚ ઝીણી રે ઊડે છે રે ગુલાલ ; મણિયારડો રે જિયો ગોરલજો સાયબો મોરો‚ વાંકલડી મૂંછારો રે

મારે તે ગામડે એક વાર આવજો... હે આવો ત્યારે મને સંદેશો કહાવજો મારે તે ગામડે એક વાર આવજો મારાં માખણીયા મીઠાં મીઠાં ચાખજો

જનનીના હૈયામાં પોઢંતા પોઢંતા પીધો કસુંબીનો રંગ ધોળાં ધાવણ કેરી ધારાએ ધારાએ પામ્યો કસુંબીનો રંગ – રાજ બહેનીને કંઠે

મારા નખના પરવાળા જેવી ચુંદડી ચુંદડી નો રંગ રાતો હો લાડલી ઓઢોને સાહેબ જાદી ચુંદડી … રંગ રે કસુંબલ મેં તો કેસુડાનો પીધો લ

આ શો રૂડો બંસીબટનો ચોક કે મળી મહી વેકવા રે લોલ મારગ મળિયા મ્હારા નાથ કે મુજને આંતરી રે લોલ ફોડ્યાં મ્હારાં મહીનાં

આજ રે સપનામાં મેં તો ડોલતો ડુંગર દીઠો જો ખળખળતી નદિયું રે સાહેલી મારા સપનામાં રે આજ રે સપનામાં મે તો ઘમ્મર વલોણું દી

આ જૂનાગઢમાં રે મોરલી વાગે છે મોરલી વાગે છે આ જૂનાગઢમાં રે મોરલી વાગે છે મોરલી વાગે છે જ્યાં ઊભો જશોદાનો લાલ મોરલી વાગ

રૂડી ને રંગીલી રે… રૂડી ને રંગીલી રે વ્હાલા તારી વાંસળી રે લોલ મીઠી ને મધુરી રે વ્હાલા તારી મોરલી રે લોલ ઈ તો મા

હાં કે રાજ વાવડીના પાણી ભરવા ગ્યાં’તા મુને કેર કાંટો વાગ્યો હાં કે રાજ વડોદરાના વૈદડા તેડાવો મારા કાંટડિયા કઢાવો

રામની વાડીમાં રામ આવીને ઊતર્યા રે રામને શાનાં બેસણ દેશું હે રામ કાયા વાડી રે રામે દાડમી રામની વાડીમાં જમરાનાં ઝા

કોઈ ગોતી દેજો રે કોઈ ગોતી દેજો રે મ્હારા કા’ન કુંવરિયાની ઝૂલડી મ્હારા શ્યામ સુંદરિયાની ઝૂલડી સાવ રે સોના કેરી ઝૂલડી

ઢોલાજી હાલ્યો ચાકરી રે ઢોલાજી વીંઝણો લ્યો કે મુને હારે તેડતા જાવ ઢોલાજી વીંઝણો લ્યો લવિંગ સરીખી ઢોલા તીખડી રે ઢોલા

એ…કાનુડાના બાગમાં ૨ ચંપો ને ચંપે આવ્યાં છે ફૂલ ફૂલ કેરે સાહેલડી તે સાયબો મારો માને નહીં કેમ કેમ બોલે રે તારા દિલડા

ઘર ઘર તોરણીયાં બંધાવો ઘર દીવડા પ્રગટાવો માના નોરતાં આવ્યાં આભલેથી ઊતરી અંબા અવનિએ આવ્યાં ગરબે ઘૂમતી ગોરીઓના ગરબા સ

આવી રૂડી અજવાળી રાત અસૂરા કાગળ આવિયા રે લોલ બાળ્યું બાળ્યું સવામણ તેલ સવારે કાગળ બોલિયા રે લોલ અધમણ રૂની બાળી દિવેટ સવા

એજી તારા આંગણીયા પૂછીને જે કોઈ આવે રે આવકારો મીઠો આપજે રે એજી તારે કાને રે સંકટ કોઈ સંભળાવે રે બને તો થોડું કાપજે રે

ઉગમણી ધરતીના દાદા કોરા કાગળ આવ્યાં રે ઈ રે કાગળ દાદે ડેલીએ વંચાવ્યાં રે કાકો વાંચે ને દાદો રહ રહ રુવે રે ઉપરવાડેથી તેજ

ખમ્મા મારા નંદજીના લાલ મોરલી ક્યાં રે વગાડી હું તો સુતી’તી મારા શયન ભવનમાં સાંભળ્યો મેં મોરલીનો સાદ મોરલી ક્યાં રે