Bhajan

દિલ કેરા દાગ મિટા દે મેરે ભાઈ… (કંથડનાથ / ગંગેવદાસ) દલડાનો દાગ મિટાઈ દે‚ મેરે ભાઈ મનડાનો મેલ પરો કર મેરે ભાઈ. સરજનહારન

भोले तेरी जटा से बहती है गंग धारा शंकर तेरी जटा से, बहती है गंग धारा, काली घटा के अंदर, काली घटा के अंदर, जु दामिनी उजा

जिसको नही है बोध तो, गुरु ज्ञान क्या करे, निज रूप को जाना नहीं, पुराण क्या करे।। घट घट में ब्रह्मज्योत का, प्रकाश हो रह

मुसाफिर जागते रहना, नगर में चोर आते है, जरा सी नींद गफलत में, झपट गठरी उठाते है, मुसाफिर जागतें रहना, नगर में चोर आते है

नबजिया वैद क्या जाणे, हमें दिल कि बीमारी है।। कभी कफ रोग बतलाये, कभी तासीर गरमी की, जिगर का हाल तू मेरा, नहीं जाने अनाड

શંકર પાર્વતી બેઉ વાદ વદે છે વાદ વદે છે ને વેદ વધે છે કરો રે પાર્વતિ તમારા પિયરિયા ની વાતું અમારે પિયારીએ શિવજી સોનાના

જ્ઞાની ધ્યાની સંતો જુઓને વિચારી, આંખ વિના, પાંખ વિના, મુખ વિના નારી જી. (ટેક) અંગડાનિ ઉજળી મુખડાની મીઠી, ઇન્દ્રની સભામા

કીસ દેવતા ને આજ, મેરા દિલ ચુરા લીયા દુનિયા કી ખબર ના રહી, તન કો ભૂલા દીયા કીસ દેવતા ને આજ રહેતા થા પાસ વો સદા, લેકિન

प्रेम नगर मत जा ए मुसाफिर दोहा प्रेम बिना पावे नहीं, चाहे हुनर करो हज़ार, कहे प्रीतम प्रेम बिना, मिले ना नंद कुमार। तर

આ ભજન ચારણ કવિ શ્રી દેવિદાનનાં વરદ હસ્તે રચાયેલું છે,જેમાં મા ભગવતીની સ્તૃતિને વર્ણવવામાં આવી છે. માતાજીના સ્વરૂપને આ ભજ

અલક મીલન કે કાજ ફકીરી, લેકે ફરું મેં જંગલમેં તેરી સીકલ કે કાજ ફકીરી લેકે...ટેક. તુંહી તુંહી તાર લાગ્યો દિલ અંદર,રહું સદ

સરળ ચિત્ત રાખીને નિર્મળ રહેવું આણવું નહીં અંતરમાં અભિમાન રે, પ્રાણી માત્રમાં સમદૃષ્ટિ રાખવી ને અભ્યાસે જીતવો અપાન રે ...

आरी गगन माँ ज्योत जलंत है ऐनु अखंड भयो उजवालो, रे गगन माँ आरी गगन माँ ज्योत जलंत है ऐनु अखंड भयो उजवालो, रे गगन माँ

એવા સાચા રે સંતો ને માથે ભક્તિ કેરા મોડ ... એવા સાચા રે સાચા નિરખતા નૈના હરખે, મટી જાય મનની દોડા દોડ, નિર્મળ મન થી નિ

હે હરભુજીને હૈયે હરખ અપાર રે હાં... એવા ઘોડલે ચડંતા રે હે દીઠયા રામાપીરને રે હે એવા હેતે ને પ્રીતે હેજી ભાયું પરસ્પર ભે

વાલોજી કરે છે વાતુ રે સાચાની સંગાથે સાચાની સંગાથે.... પ્રગટ છે પીરાનુ ખાતુ , એ જહાજ દરીયેથી રાખ્યું જાતુ પણ આમા ભાગ્ય

જીસ દિન રાજા તારો જનમ હુઓ વાગે કાંઈ નગારાના નિશાન રે, જોષીડા તેડાવો આપણા શહેરના આવા રુડા જોશ તો જોવરાવો રે નામ તો ધરાવો

ફકીર ભયા રાજા બલખ બુખારંદા, શીર પર તોપ હજારુંદા, ઈતના છોડ કર લીની ફકીરી, ધન ધન અકલ વખાણુંદા ફકીર ભયા રાજા બલખ બુખારંદા..

અંગુઠો મરડીને પીયુને જગાડીયા રે, ગોરી કહે તેને શે આવે છે ઊંઘ, આડુ જાય અવળું જાય નણદલ લેરીયું રે….. ટેક વર ઠુંઠોને અણઘડ

પંખીડાને આ પીંજરુ જૂનું જૂનું લાગે બહુએ સમજાવ્યું તોયે પંખી નવું પીંજરુ માંગે ઉમટ્યો અજંપો એને પંડના રે પ્રાણનો અણધાર્ય